De Verzamelaars

De wereld van de champagne bruist van de verzamelaars. Van de liefhebbers van draadkorfplaatjes … tot de verzamelaars van wijnetiketten, er is aan alle liefhebbers gedacht.

Placomusophilie (Verzamelen van draadkorfplaatjes)

Dit is het verzamelen van de plaatjes in de draadkorfjes, ook wel “champagnecapsule” genaamd.

In 1844 kreeg Adolphe Jacquesson het idee een metalen plaatje tussen de champagnekurk en het ijzerdraad te plaatsen, om de druk te verdelen en te voorkomen dat de kurk zou beschadigen. Omdat champagne een mousserende wijn is, drukt de in de fles aanwezige druk de kurk naar buiten. Het draadkorfplaatje helpt dus met de draadkorf de kurk op zijn plaats te houden.

Vroeger, tot in de jaren 60, hadden de meeste champagnecapsules vier inkepingen. De plaatjes werden lange tijd niet versierd, maar werden vervolgens in reliëf of hol met het woord champagne bestempeld.
In 1906 versierde het huis Paul Roger het eerste plaatje. De versieringen voegen aan de nuttige toepassing een beetje kleur en fantasie toe en maken het mogelijk de millésimes en wijngaarden te onderscheiden en middels een beeld een boodschap over te brengen.

Het draadkorfje werd zodoende een voorwerp van versiering, reclame en al snel een verzamelobject.

Een handige website: www.aupalaisducollectionneur.com

Oenolabelofilie

Het verzamelen van wijnetiketten.